Leeuwarden: samen zorgen voor goede zorg

Samen zorgen voor goede ouderenzorg; in Leeuwarden gebeurt het. Met een Uitwerkingssubsidie lokale netwerken samenhangende ouderenzorg van ZonMw helpen zorg- en welzijnsorganisaties gezamenlijk ouderen met psychische problemen. ‘Zo wonen mensen langer en fijner thuis.’

Oudere bewoners met psychische problematiek

Een huisartsenpraktijk, 2 thuiszorgorganisaties, een ouderenzorginstelling, de GGZ, een welzijnsorganisatie en de gemeente. Zorg- en welzijnsorganisaties in Leeuwarden werken steeds hechter samen om oudere bewoners met psychische problematiek te helpen. Ouderenzorgorganisatie Noorderbreedte is trekker van het project. Gea van Dijk werkt hier als parttime adviseur kwaliteit & innovatie. Vanuit die rol – en vanuit haar werk als associate lector aan de NHL Stenden Hogeschool – is zij projectleider en actieonderzoeker voor het project.


Zorg niet optimaal afgestemd

Van Dijk: ‘Mensen wonen steeds langer thuis, maar dat gaat niet altijd van een leien dakje. Een deel van de ouderen in onze wijk heeft last van psychische problemen. Die kunnen psychiatrisch van aard zijn, maar ook milder. Denk aan een depressie, eenzaamheid of rouw. Vaak komen dan meerdere zorgverleners over de vloer. Bijvoorbeeld thuiszorg, sociaal werk en de GGZ. Maar die hebben lang niet altijd contact met elkaar, waardoor de zorg niet optimaal op elkaar is afgestemd. Een belangrijk doel van ons project is daarom om elkaar meer op te zoeken.’

Leeuwarden

Van bestuurlijk naar uitvoerend

De betrokken organisaties in Leeuwarden vormden voorheen al een netwerk, maar dan vooral op bestuurlijk niveau. ‘Toen deze subsidiemogelijkheid voorbijkwam, bood dat mooie kansen om uitvoerend met elkaar aan de slag te gaan’, zegt Van Dijk. ‘We begonnen met 7 afgezanten van de verschillende organisaties, maar al snel sloten meer mensen aan. Inmiddels zijn 28 medewerkers actief betrokken (geweest) in focusgroepen, via interviews of in een brainstormbijeenkomst. Met hen gaan we ook verder. En er zijn studenten aangesloten die ons helpen bij het onderzoek.’


Subsidietraject van een jaar

Het subsidietraject in Leeuwarden duurt een jaar. Het eerste half jaar stond in het teken van inventariseren. Kortgeleden kwamen alle ideeën van medewerkers en cliënten bij elkaar tijdens een brainstormbijeenkomst. Van Dijk geeft een aantal voorbeelden: ‘We weten op dit moment nog niet van elkaar wie bij welke patiënt over de vloer komt. Dat willen we wel. Ook hebben we een multidisciplinair overleg, maar pas als een situatie uit de hand loopt. We willen liever al eerder met elkaar om tafel. En een sociale kaart van heel Leeuwarden zou ook mooi zijn. Binnenkort maken we een keuze uit alle opties en mogelijke actiepunten. De eerste helft van 2020 kunnen we dan echt onze samenwerking versterken.’

Concrete stappen vooruit

Het subsidietraject zet druk op de ketel om snel tot concrete stappen te komen. ‘Erg leuk’, meent Van Dijk. ‘Het helpt ons om snelle stappen vooruit te zetten met ons netwerk. We komen bovendien steeds meer mensen tegen die ook met vergelijkbare onderwerpen bezig zijn. Ik krijg inmiddels ook telefoontjes van andere organisaties in het land, met vragen over onze samenwerking. Hoe we dat doen en of we nog goede tips voor ze hebben? Natuurlijk!’


Nieuwe verbindingen en contacten

Van Dijk zag de afgelopen maanden al mooie ontwikkelingen. ‘Zo lukte het ons om 9 mantelzorgers en cliënten te vinden die we mochten interviewen. Dat heeft zó veel waardevolle informatie opgeleverd.’ Ook de bijeenkomsten vond zij een succes. ‘Al tijdens de allereerste samenkomst ontstonden nieuwe verbindingen en contacten. Dat maakt uiteindelijk ieders werk makkelijker.’ Van Dijk beseft dat dit tijd kost. ‘We moeten zorgen dat iedereen tijd blijft maken voor onze toekomstplannen, ondanks de dagelijkse drukte.’


Samen de schouders eronder

Van Dijk deelt graag nog wat tips om een samenwerking als deze goed van de grond te krijgen. ‘Om iedereen betrokken te houden, is persoonlijk contact cruciaal. Houd het contact met mensen en de communicatie persoonlijk. En misschien wel mijn belangrijkste advies: Maak het niet te groot. Hoe groter je zo’n traject maakt, hoe lastiger het wordt om tastbare resultaten te behalen. Maak het concreet en zet er dan samen de schouders onder.’